जानेवारी २०२५ मध्ये “सुरपाखरांचा थवा” या लेखक गटाची सुरुवात झाली. सहा लेखकांनी ३० दिवसांत ३० लेख लिहून एक उदाहरण प्रस्थापित केले. त्याच प्रेरणेने जून २०२५ मध्ये दुसऱ्या पथकाची सुरुवात झाली, ज्यात १२ लेखकांनी रोज एक लेख लिहून ३० दिवसांचा संकल्प पूर्ण करण्याचे ठरवले. आजपर्यंत २५ लेख यशस्वीरित्या पोस्ट झाले आहेत. हे केवळ एक संख्यात्मक यश नसून, संकल्प, समर्पण आणि साहसाची गाथा आहे.
१. लेखकांच्या समर्पणाची कहाणी
या प्रकल्पातील प्रत्येक लेखकाने अडचणींवर मात करून लेखन सुरू ठेवले आहे. काहींना नोकरीच्या व्यस्ततेमध्ये वेळ काढावा लागला, तर काहींनी घरगुती जबाबदाऱ्यांबरोबर लेखनाचा सातत्याने पाठपुरावा केला. कधी आरोग्याच्या अडचणी, तर कधी मानसिक अवस्था अडथळे ठरल्या, पण “एक दिवसही वाया जाऊ नये” या विचाराने सर्वांनी आपापल्या लेखन प्रवासाला गती दिली. हे खऱ्या अर्थाने समर्पणाचे उदाहरण आहे.
.
२. वेळेचे व्यवस्थापन व नियमित लेखन
.
“रोज एक लेख” हे लक्ष्य सोपे वाटते, पण प्रत्यक्षात ते अतिशय आव्हानात्मक आहे. काही दिवस लेखकांना वेळ मिळाला नाही, तर त्यांनी एकाच दिवशी दोन लेख लिहून पुढील दिवसासाठी साठवून ठेवले. काहींनी मध्यरात्रीपर्यंत लिहिणे स्वीकारले, तर काहींनी सकाळच्या वेळेचा सदुपयोग केला. ही सर्व वेळच्या व्यवस्थापनाची उत्तम उदाहरणे आहेत, जे इतरांनाही “कालबद्ध लेखन” करण्यासाठी प्रेरणा देतील.
.
३. स्वतःला ओळखण्याचा प्रवास
.
या संकल्पाने अनेक लेखकांना स्वतःच्या सामर्थ्याचा परिचय करून दिला आहे. काहींना “मी रोज लिहू शकतो” याची कल्पना नव्हती, तर काहींना आपल्या लेखनाची दिशाच नव्याने समजली. “अरे, मी हे करू शकतो!” ही भावना प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर दिसते आहे. हा केवळ लेखनाचा नव्हे, तर आत्मविश्वास आणि स्व-ओळखीचा प्रवास ठरला आहे.
.
पुढील पथकासाठी प्रेरणा
.
जून २०२५ च्या या यशस्वी पथकाने ऑक्टोबर २०२५ मधील तिसऱ्या पथकासाठी नवीन लेखकांना प्रेरणा दिली आहे. ज्यांना वाटते की “मी रोज लिहू शकणार नाही”, त्यांनी या लेखकांच्या समर्पणाकडे पाहावे. संकल्पापुढे अडथळे नाहीत – हाच या प्रकल्पाचा मंत्र आहे.
.
“सुरपाखरांचा थवा” हा केवळ लेखक गट नसून, एक प्रेरणांचा झरा आहे.
जो जोडला गेला, तो प्रकाशित झाला!
.
सुरपाखरांच्या भरारीतला सहप्रवासी
तुषार